Liczba osób z migotaniem przedsionków rośnie w alarmującym tempie. To groźne zaburzenie rytmu serca może mieć poważne konsekwencje.

Do czego może doprowadzić ta choroba, na czym polega leczenie migotania przedsionków i co możemy zrobić żeby ustrzec się tej niebezpiecznej arytmii?

Rozmawiamy z dr n. med. Barbarą Stanulą, specjalistą kardiologii z Zespołu Przychodni Specjalistycznych w Tarnowie.

Dlaczego migotanie przedsionków jest groźne?
Migotanie przedsionków grozi udarem. Jest to najczęstsze i najpoważniejsze powikłanie zakrzepowo-zatorowe migotania przedsionków. Innym jest niewydolność serca. Trzeba pamiętać, że konsekwencją tych powikłań może być zgon.

Na czym dokładnie polega to schorzenie? Co to jest migotanie przedsionków?
W przypadku migotania przedsionków serce bije niemiarowo, nierówno – raz 70, raz 100, raz 110 na minutę. W związku z tym zaburzony jest przepływ, czyli pompowanie krwi przez serce. Ten przedsionek, który jest wypełniony krwią drży, nie opróżnia się prawidłowo, więc jest to takie miejsce, gdzie może się zrobić skrzeplina. Ta arytmia, nawet napadowo występująca może grozić udarem niedokrwiennym mózgu.

Komu grozi migotanie przedsionków?
Ryzyko występowania migotania przedsionków wzrasta wraz z wiekiem, szczególnie po 60. roku życia. W okolicach 80. roku życia na tę przypadłość cierpi od 10 do 20 osób na 100. Czynnikami sprzyjającymi wystąpieniu migotania przedsionków są również nadciśnienie tętnicze, cukrzyca czy choroba niedokrwienna serca. W grupie ryzyka są także osoby nadużywające kawy, herbaty czy alkoholu. W grupie młodszych osób to ryzyko zwiększa uprawianie wytrzymałościowych sportów. Zauważono, że osoby które biorą udział np. w maratonach mają zwiększone ryzyko tej arytmii.

Migotanie przedsionków daje objawy? Pacjent czuje ze coś jest nie tak?
Migotanie przedsionków może objawiać się kołataniem serca, silnymi potami, niepokojem, nagłym osłabieniem, zawrotami głowy, a nawet omdleniami. Wielu pacjentów z migotaniem przedsionków nie ma jednak żadnych objawów. To schorzenie często diagnozowane jest przypadkiem podczas rutynowych badań.

Jakie są metody wykrywania migotania przedsionków?
Zasadniczo lekarz diagnozuje migotanie przedsionków mierząc tętno na nadgarstku lub osłuchując klatkę piersiową pacjenta stetoskopem. Stwierdzenie nieregularnego i przyśpieszonego tętna może wskazywać na migotanie przedsionków. Formalną diagnozę migotania można jednak postawić dopiero na podstawie wyników badania EKG. Jeśli jednak w momencie badania migotanie przedsionków nie wystąpi, konieczne jest zastosowanie innych form monitorowania serca przez dłuższy czas. Wykorzystujemy wówczas badanie metodą Holtera, czyli monitorujemy akcję serca przez 24 godziny lub dłużej. Ważne są również badania krwi, które mogą pomóc w ustaleniu, dlaczego u pacjenta wystąpiło migotanie, np. na skutek problemów z tarczycą bądź zaburzeń równowagi elektrolitów w organizmie. Badania krwi umożliwią lekarzowi dobranie optymalnego sposobu leczenia.

Istnieje skuteczny plan terapeutyczny? Podstawą w leczeniu migotania przedsionków jest terapia przeciwzakrzepowa. Stosuje się również leki zwalniające rytm serca. Kolejną metodą leczenia jest kardiowersja, czyli przywracanie prawidłowego rytmu serca za pomocą elektrycznej stymulacji mięśnia sercowego. Skuteczną metodą leczenia migotania przedsionków jest także ablacja, która polega na zniszczeniu ognisk arytmii w sercu poprzez elektrokoagulację, czyli termiczne uszkodzenie fragmentów tkanki mięśnia sercowego wywołujących arytmię. Natomiast w przypadku kiedy migotanie przedsionków jest skutkiem problemów z tarczycą, wówczas leczymy tarczycę.

O co powinien zadbać każdy z nas, aby zapobiegać chorobie?
Zanim w przyszłości pojawi się u pacjenta migotanie przedsionków, należy leczyć dobrze: nadciśnienie tętnicze czy chorobę niedokrwienną serca. Ważne jest także leczenie nadczynności tarczycy, zaburzeń elektrolitowych, przede wszystkim niedoboru potasu, ale również magnezu czy wapnia. Musimy pamiętać o regularnym mierzeniu ciśnienia tętniczego, wykonywaniu podstawowych badań laboratoryjnych krwi. Podstawa to zdrowy styl życia, unikanie używek i umiarkowany wysiłek fizyczny.